06
jul

Rock Werchter: The national ( vrijdag @ main stage )

4 concerten op amper een jaar tijd, en nog altijd zijn we de National niet moe. Toch is er sinds toen - toen de band plots terecht in de spotlights kwam te staan - niet veel veranderd. Het enige verschil is dat we nu alle liedjes een voor een kunnen meezingen. En dat loont zich.

the national, rock werchter, 2011

Matt Berninger is nog altijd even warrig. De klungelachtige opkomst tijdens de intro is daar een perfect voorbeeld van. De man kwam op en begon prompt met een papiertje te sukkelen, zich compleet onbewust van de 80 000 man voor hem.

Hij loopt nog altijd verloren op het reusachtige podium, laat de bindteksten over aan de overige bandleden en herinnert zich plots dat de drummer jarig was. "Een pracht van een verjaardag, want Bryan knalde deze ochtend in Polen tegen een deur en brak promt zijn neus." Niet dat we daar veel van gemerkt hebben, gelukkig maar.

The National is een band die volledig tot zijn recht komt in kleine donkere zaaltjes. De liedjes vol emoties en pijn horen dan ook niet echt thuis op een festivalweide. Toch wist de band ons opnieuw te overtuigen. Vooral de momenten waarop Matt zich volledig gaf waren magistraal: hij sloeg zijn microfoonstandaard kapot, schreeuwde het uit en dook tijdens 'Terrible Love' - net als altijd - het publiek in. Prachtig !

the national, rock werchter, 2011


Setlist

Ghost
Mistaken For Strangers
Afraid Of Everyone
Slow Show
Squalor Victoria
Blood Buzz Ohio
Conversation 16
Apartment Story
Abel
Sorrow
England
Fake Empire
Mr. November
Terrible Love

12:46 Gepost door Kris Lardenoit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05
jul

The national - bloodbuzz ohio ( live @ rock Werchter 2011 )


09:31 Gepost door Kris Lardenoit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04
jul

Rock Werchter: de foto's

Hoe ging het eraan toe op de wei van Rock Werchter? Enkele sfeerbeelden!

Rock Werchter 2011

Ah, de aanblik van fris groen gras aan het begin van Rock Werchter, het heeft iets magisch.

Rock Werchter 2011, OFWGKTA, donderdag 30 juni

De mannen van Odd Future Wolf Gang Kill Them All hangen, zitten, staan en springen over het hoofdpodium. Toch blijft de menigte mak staan kijken. Een goed voorbeeld van 'wrong time, wrong place'.

Rock Werchter 2011, tatoeages, 30 juni

De tatoeages van Studio Brussel hebben veel succes.

Rock Werchter 2011, tatoeages, 30 juni

Heel veel succes!

Rock Werchter 2011, Seasick Steve, donderdag 30 juni

Seasick Steve (70!) nodigt een jonge deerne uit om nog net niet op zijn schoot te zitten, maar ze krijgt wel een country-serenade op het hoofdpodium van Rock Werchter! Astrids dag was goed!

Rock Werchter 2011, TV On The Radio, donderdag 30 juni

We zijn uiteindelijk meer geboeid door de mysterieuze zwarte sigaretten van een bende Scandinaven dan door het optreden van TV On The Radio zelf.

Rock Werchter 2011, Proximus-stand, donderdag 30 juni

Wat kan je allemaal doen met een sjaal? Proximus lijst alvast 12 manieren op. Wie kent er nog meer?

Rock Werchter 2011, The Hives, donderdag 30 juni

The Hives in goede acrobatische doen. Ze moesten wel, want net tijdens hun optreden begon het te gieten. De zanger hield de sfeer er mooi in, de perfecte ceremoniemeester!

Rock Werchter 2011, The Hives, donderdag 30 juni

Rock Werchter 2011, Aloe Blacc, donderdag 30 juni

Even schuilen bij Aloe Blacc

Rock Werchter 2011, James Blake, donderdag 30 juni

En wegdromen bij de verstilde blieps van James Blake, die aardig verlegen bleek, net zoals we hem ons live hadden voorgesteld.

Rock Werchter 2011, modder, donderdag 30 juni

Toch hier en daar wat modder te bespeuren ook al heeft Rock Werchter zichzelf overtroffen door extra matten te leggen.

Rock Werchter 2011, sfeer, donderdag 30 juni

Een originele muts met warme uiteinden voor de handen. Maar opgelet, want dit is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken!

Rock Werchter 2011, The National, donderdag 30 juni

De zanger van The National duikt vrijdag het publiek in met draad en al.

Rock Werchter 2011, The National, donderdag 30 juni

Toch zag de zanger er aardig vermoeid uit en achteraf bleek dat ze met een serieuze kater op het podium stonden. Aan het eind van hun optreden was ik even moe als zij. Tijd voor een Red Bull!

Rock Werchter 2011, backstage, vrijdag 1 juli

Een klein podium backstage voor akoestische sets, verscholen in het groen en met een koe als oplettende bewaker!

Rock Werchter 2011, PJ Harvey, zaterdag 2 juli

PJ Harvey op zaterdag, ooit volbloed rock-chick, nu hippie uit vervlogen tijden met een duister kantje.

Rock Werchter 2011, PJ Harvey, zaterdag 2 juli

En dat dankzij de creatie van Ann Demeulemeester, een combinatie van een maagdelijk witte jurk en een vreemsoortig 'korset'.

Rock Werchter 2011, PJ Harvey, zaterdag 2 juli

Rock Werchter 2011, PJ Harvey, zaterdag 2 juli

PJ Harvey die even de autoharp voor de claves inruilt.

Copyright foto's: Katrien Delcourt

11:50 Gepost door Katrien Delcourt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03
jul

Rock Werchter: de vrijdag


Vanaf 18u30 kampeerden vriendlief en ik voor de Main Stage. Aangezien we heel graag vooraan wilden staan, hebben we ons in allerlei onmogelijke bochten gewrongen en eventjes voor sandwich moeten spelen. Na heel wat getrek en geduw is het ons gelukt! We konden een plaatsje rechts vooraan op de eerste rij bemachtigen, vlak voor het podium. We hebben er ruim zes uur lang rechtgestaan (zitten mocht niet), maar het was zeker de moeite waard!


The National

The National

De eerste band die we gezien hebben, was The National. Toen Matt Berninger, de zanger, op het podium stapte, zag hij er niet al te fris uit. Later bleek waarom: de band had de nacht ervoor de verjaardag van de drummer gevierd en ze hadden allemaal een serieuze kater. De drummer had er zelfs een gebroken neus aan overgehouden. Berningers' zang was niet bijster goed, maar kon er zeker mee door. Hij maakte het ruimschoots goed door voor een memorabel moment te zorgen: opeens sprong hij over de dranghekken in het publiek, om daar het nummer 'Terrible Love' te zingen. Hij had duidelijk moeite met het meeslepen van de draad van zijn microfoon, maar dat maakte het moment niet minder speciaal. Het concert zette alvast de toon van de avond: een stevige dosis rock, gebracht door 's werelds meest begeerde rockmuzikanten van het moment.

 

Arctic Monkeys

Arctic Monkeys

Daarna was het de beurt aan de Arctic Monkeys. Meisjesidool en zanger Alex Turner toonde de feestende jeugd meteen al het goede voorbeeld: al rokend kwam hij het podium op, met een nonchalance zoals we die van hem gewoon zijn. De Arctic Monkeys speelden op veilig en hebben al hun bekendste liedjes gespeeld. Het hoogtepunt was naar mijn mening wel 'I Bet You Look Good On The Dancefloor', een klassieker die iedereen wel kent. Na het typische 'we want more' -geroep van het publiek speelden ze nog een schitterende 'When The Sun Goes Down',  'Fluorescent Adolescent' en '505'. Het concert was pas echt afgelopen toen de drummer zijn drumstokjes in de menigte gooide.

 

Kings Of Leon

Kings Of Leon

Na de Arctic Monkeys viel het duidelijk op dat er een hele grote band zou optreden: het podium werd in een sneltempo omgebouwd (de Kings hebben hun eigen materiaal) en voor het podium werd er nog meer geduwd als anders. De spanning was te snijden en de verwachtingen waren hoog. Toen de Kings Of Leon op het podium kwamen, klonk er een -terecht- oorverdovend gefluit. Ze hebben bijna al hun bekendste hits gespeeld, zowel de oudere als de recentere. Er werd heel wat meegezongen en 'gerockt'. Caleb Followill kon het toch niet laten om een subtiele steek naar de piraterij op het internet te geven: hij zei dat hij blij was dat de Kings Of Leon nog echte fans hebben die nog hun cd's kopen. Over fans moeten de KOL zich trouwens geen zorgen maken: de wei stond er vol van.  Caleb en co. zorgden voor een spetterende afsluiter met hun twee bekendste songs - 'Use Somebody' en 'Sex On Fire'. Needless to say dat de wei volledig uit zijn dak ging.

 

Arsenal

Arsenal

Het laatste optreden van de avond was dat van Arsenal. Arsenal is een band waar je spontaan vrolijk van wordt. De energie die ze uitstralen is ongelooflijk. De zangers waren helemaal niet te verlegen om uitbundig te dansen en spoorden iedereen aan om mee te doen. Ze slaagden er zelfs in om ons onze pijnlijke voeten eventjes te doen vergeten.

 

 

Met een line-up zoals die van vrijdag kan je avond niet anders dan geslaagd zijn. Hoewel drie bands van hetzelfde genre na elkaar misschien ietsje te veel van het goede is, was het toch een fantastische avond.

22:27 Gepost door Liesbeth Hoornaert | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |