29
jun

Over borstimplantaten en andere op graspop

Het was alweer een prettig weerzien toen we afzakten richting Graspop, klaar voor een festijn van metalen, drank en euh… drank! Om in de sfeer te komen werd het in de auto al snel noodzakelijk om de oordopjes boven te halen!

 

Aangekomen op de festivalwei werd het al snel duidelijk dat ook daar het respect voor geluidsnormen omgekeerd evenredig was met het respect voor mede-metalfanaten. Samen met ons, arriveerden de eerste zonnestralen die een bloedhete zondag inluidden. Een paar uur later lagen we lichtjes beschonken gezellig aan te bakken, wat ertoe leidde dat ik 's anderendaags door iets minder subtiele collega's werd uitgelachen met een roodverbrand gezicht en kleine oogjes.

 

Opeth was fantastisch. Zo mogelijk was hun prestatie nog beter dan de laatste keer dat ze ons belgenland aandeden in de Ancienne Belgique. Meer kan ik er eigenlijk niet over kwijt, dit is muziek die niet met woorden kan beschreven worden. Akerfeld verontschuldigde zich voor het ontbreken van show, carnavalskostuums en geverfde gezichten. Wel mijn beste, vandaag kwam ik voor de muziek en niet voor de show. 

Na Opeth was Rob Zombie op het hoofdpodium aan beurt. Een totale ommekeer . Nochtans zat de sfeer in 't publiek er minstens evengoed in… Mr. Zombie moest zijn tekort aan muzikale kwaliteiten compenseren met, jawel: kostuums en show. En alsof dat het gebrek nog niet genoeg kon compenseren, werd het nodig geacht om schaars geklede vrouwen op het podium te laten lopen die maar al te graag hun blote tetten en hun nauwelijks met een reetveter verhuld vagijn aan het publiek lieten zien. De borsten waren echter net zo nep als de show, dus ging ik maar snel weer pinten drinken.

 

De vrouwelijke festivalgangers waren gelukkig wel wat echter, en werden naarmate de dag vorderde ook knapper! Door alle afleiding versprak Tom zich en weet ik bij deze 't geslacht van zijn toekomstige kleine.

Mijn kompanen waren vooral aanwezig voor Cavalera Conspiracy, en ook dat werd een fantastisch concert. De opzwepende riffs zorgden voor de nodige animaties. Leuk dat ze ook een Nailbomb nummer brachten (een van hun vroegere projecten), dat zorgde nog even voor een nostaligisch moment.

 

Daarna werden we via de backstage met de ambulance naar de parking gevoerd, klaar voor een rit huiswaarts.

18:28 Gepost door Jan Klaas Van Den Meersche | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23
jun

In blijde verwachting

Wat verwacht ik van Graspop? Straalbezopen veertigers met een zonneslag, begraven onder een berg bekertjes en al dan niet lege pakskes friet, met liefst nog een lange friet als snor, vastgeplakt met mayonaise. Dat was mijn prilste kennismaking met graspop, de eerste aanblik toen ik in 1998 voor de allereerste keer voet zette op een festivalweide. En dat verwacht ik dit jaar terug: een gezellig familiefestival, waar rockers van alle leeftijden jaarlijks hun patatten komen afgieten tegen de omheining, zich geen reet aantrekkend van de afkeurende blik van security en de aanwezigheid van toiletten vijftig meter verder. Akkoord, er verandert wel iets: elk jaar is er veel meer volk, vooral meer jòng volk. Maar 't zijn ouwe zakken die daarover zullen zagen. Het enige wat ik daaruit besluit is dat de muziek beter wordt. Ik ontdek alleszins regelmatig nieuwe dingen.

opethZo is Opeth er in geslaagd jaren aan mijn aandacht te ontsnappen. Toen ik ze in 2003 op graspop aan het werk zag, dacht ik "Wat een trage kak is dat"? Acht jaar later moet ik m'n mening volledig herzien. De schoonheid van deze progressieve muziek is een lust voor het oor. De wisselingen in tempo, akoestische gitaar, wisselingen van grunt en zang verleiden me om tussen alle examens door toch weer een jaarlijkse voet op Desselse bodem te plaatsen.

21:49 Gepost door Jan Klaas Van Den Meersche | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |