07
aug

Hoe klonk Reggae Geel?

Om af te ronden nog wat video's van de artiesten die op 6 augustus op Reggae Geel optraden. 

Luciano and The Irie Vibrations Band:

King Dragon in de Bounce Dancehall:

Ook King Dragon heeft een duidelijke boodschap en die is vooral Belgische getint:

Morgan's Heritage Peetah and Gramps:

Dubpoeet Linton Kwesi Johnson & Dennis Bovell Dub Band, ons persoonlijke hoogtepunt van de avond:

Video's: Katrien Delcourt

23:19 Gepost door Katrien Delcourt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Reggae Geel baadt in regen, vrede en liefde

Reggae Geel, 2011, zaterdag 6 augustus, Etana, Chezidek, Dub Akom Band, Luciano, The Irie Vibrations Band, Morgan's Heritage Peetah and Gramps, Linto Kwesie Johnson, Dennis Bovell Dub Band, King Dragon, Saxon Sound feat. Papa Levi, Dubmatix feat. Tippa Irie, Clive ChinZaterdag 6 augustus, 14.30 u. We beginnen aan onze tocht naar het verre Geel. Het verkeer verloopt vlot en we moeten nergens echt aanschuiven. Mooi zo. Uiteindelijk staan we al rond 16u. op de wei. Net op tijd om Iqulah aan het werk te zien. Iqulah staat voor "Integrity, Quality, Unity & Love for Africa as a Home". Een mond vol en meteen ook een goede introductie. Reggae is niet zomaar muziek waarop je vrolijk kan staan dansen. Nee, het draagt een boodschap uit van liefde, vrede, rechtvaardigheid en gelijkheid. We zullen nog meer oproepen en vurige betogen horen. Tom, mijn 'gids' voor de dag - broodnodig want zelf ken ik buiten Bob Marley en een handvol feiten zo goed als niets over de verschillende soorten reggae - legt me uit dat het klassieke reggae-ritme waarmee Iqulah begint, het ritme is waarop ze normaal gezien hun gebeden zeggen. De band heeft ook een cellist op het podium staan, wat vrij uitzonderlijk voor reggae is. We blijven wat staan kijken, maar heel 'irie' voelen we er ons toch niet bij. Tijd om andere oorden op te zoeken en de wei wat te verkennen. 

Mijn oog wordt getrokken naar de fleurige hangmatten die naast het hoofdpodium op een verhoogd stuk grond hangen. We klimmen er ons een weg naartoe en ontdekken tussen de bomen het 18 Inch Corner-podium. Gezellig en gezapig hoe iedereen in een hangmat of op de grond aan het genieten is. Buiten Iqulah is er niet veel op de andere podia te beleven. We lopen dus terug en gaan de sfeer opsnuiven op het marktje. Mutsen in alle kleuren, T-shirts, rokken, portemonnees, juwelen, de obligatoire waterpijpenstand en wierookstand, een muziekstand met cd's en vinyl, ... Genoeg prullaria om een tijd mee zoet te zijn. Voor het eerst merken we ook iets van zompigheid op, wanneer we even wegzakken. Maar de zon schijnt nog zalig, het gras is nog aardig proper en we hebben nog altijd goede hoop dat het toch niet zal regenen. 

Reggae Geel, 2011, zaterdag 6 augustus, Etana, Chezidek, Dub Akom Band, Luciano, The Irie Vibrations Band, Morgan's Heritage Peetah and Gramps, Linto Kwesie Johnson, Dennis Bovell Dub Band, King Dragon, Saxon Sound feat. Papa Levi, Dubmatix feat. Tippa Irie, Clive ChinWe verkennen nog even het Skaville Circus en gaan dan rustig in het gras luisteren naar de mix van rootsreggae, soul, jazz en R&B van Etana, Chezidek & Dub Akom Band, de eerste grote naam op de affiche voor zaterdag. Helaas, de dreigende donkere wolken halen ons in en trekken hun sluizen open. Maar het volk blijft vrolijk staan dansen. Etana bedankt hen en doet haar best om met haar soulvolle stem het volk warm te houden met liedjes waarin ze de misbruiken en de onderdrukking aanklaagt. Tom geeft me even een spoedcursus 'reggae' en legt me een paar basisbegrippen uit. Blijkbaar doet de zanger meer dan gewoon zingen. Hij beslist ook soms hoe de instrumenten spelen en doet dat door bepaalde uitdrukkingen in de micro te roepen. Zoals:

Rhythm: de bas valt weg en de drum wordt tot zijn essentie teruggebracht, terwijl de andere instrumenten gewoon voort blijven spelen.

Drum and bass: enkel de drum en de bas spelen voort, terwijl de toetsen en de gitaar wegvallen

One drop: alle instrumenten leggen een zwaar accent op de derde tel van de maat en spelen de rest heel zachtjes. De eerste tel wordt niet gespeeld en wordt dus 'gedropt'.

Pull up (ook wel eens 'rewind' of 'wheel and come again' genoemd): alle instrumenten 'spoelen even terug' en daarna begint het ritme opnieuw. 'Pull up' gebruikt de zanger vooral bij grote hits, wanneer er veel reactie komt van het publiek.

Maar er zijn ook een aantal dingen die je het publiek vaak hoort roepen of ziet doen:

Irie: wanneer de zanger aan het publiek vraagt 'how are you feeling', dan antwoordt het publiek met 'irie' (wat in Jamaicaans slang zoveel betekent als: we voelen ons goed).

Aansteker in de lucht: betekent zoveel als 'bring on more fire', geef er een lap op.

Mooi, we hebben weer wat bijgeleerd. Met die kennis op zak wordt het meer dan gewoon luisteren naar de muziek. Ik spits de oren om de verschillende ritmes, instrumenten en begrippen te herkennen. 

Reggae Geel, 2011, zaterdag 6 augustus, Etana, Chezidek, Dub Akom Band, Luciano, The Irie Vibrations Band, Morgan's Heritage Peetah and Gramps, Linto Kwesie Johnson, Dennis Bovell Dub Band, King Dragon, Saxon Sound feat. Papa Levi, Dubmatix feat. Tippa Irie, Clive ChinNa de 10 laatste minuten van Dubmatix  feat. Tippa Irie op het 18 inch-podium te hebben meegepikt, is het tijd voor de tweede grote naam van de dag: Luciano  and The Irie Vibrations Band. We hebben het begin net gemist en komen dus 'in media res' aan en zien daar tot onze verbazing een blanke in het Duits reggae zingen. 'Ich tanz die ganze nacht', mmm, dat is het toch ook niet voor ons. Maar dan worden we uit onze verwarring geholpen. De man blijkt zowaar het voorprogramma van Luciano te zijn. Nog nooit meegemaakt op een festival dat er een band nog een voorprogramma meebrengt. Luciano is een van de sterke pijlers van de rootsreggae (de traditionele reggae met religieus getinte teksten). Luciano gaat er prat op een positieve boodschap uit te dragen. Helaas begint het tijdens Luciano extreem hard te regenen, waardoor een deel van het publiek (wij inclusief) onder de bomen gaat schuilen. Niet dat die veel regen tegenhouden. Uiteindelijk worden we ondanks de regenjas toch hier en daar tot op het vel doorweekt. Er rest ons dus niets anders dan vooral vrolijk mee te dansen om de sfeer en de warmte erin te houden.

Een half uur voor het einde van Luciano's show, besluiten we toch even te gaan schuilen in de Bounce Dancehall, een veel beter idee. Daar worden loeihard soundsystems (een soort dj-sets) geserveerd met nu eens reggae, dan weer ragga of oldskool dancehall op het menu. De toaster (de man die over de plaatjes heen zingt of schreeuwt) van King Dragon wil zijn boodschap er ook nog eens inpeperen: "We're all together, one big family. Whether you're black or white, whether you're from Wallonia or from Vlaanderen, we are one nation. This one is for all the politicians who are bashing up our country. Remember it's the people that vote the politicians." 

Het blijft maar regenen en wij hebben geen paraplu bij. De enige manier om iets te eten zonder dat je frieten in het water drijven, is dus snel weer naar de Bounce Dancehall hossen en daar alles opeten. Aangezien King Dragon ons toch niet zodanig kan bekoren, wagen we het er na het eten dan toch maar weer op om voor de Main Stage post te vatten voor Morgan's Heritage Peetah and Gramps. Maar dat blijkt meer tegen de R'n'B dan tegen de reggae aan te leunen en het wordt hoe langer hoe meiliger voor ons.  

Toch maar weer naar de Dancehall dan, waar normaal gezien Saxon Sound bezig is. We beleven een kippevelmoment wanneer hun opwarmingsact (jawel, het lijkt de normaalste zaak bij reggae-artiesten) een rist Bob Marley-klassiekers erdoor jagen. Het publiek kent ze tot op het laatste woord en iedereen zingt luidkeels mee. 'Three Little Birds' en 'Iron Lion Zion' (mijn persoonlijke Marley-favoriet) passeren de revue. 

In de Skaville Circus wacht daarna nog een stevige geschiedenisles op ons met Clive Chin en dan is het tijd voor DUB! Met Linton Kwesi Johnson en zijn Dennis Bovell Dub Band. Linton staat aangekondigd als een dubpoeet en daar hebben we wel onze twijfels bij. Tot we de man zelf aan het werk horen. De stem, het nu eens gezapige dan weer meer upbeat ritme, de instrumentale stukken en niet te vergeten de militante teksten over de precaire situatie van de zwarten in het Verenigd Koninkrijk van de jaren '70 en '80, het zit allemaal wondergoed. Zeker hét hoogtepunt van de avond! Achter elk lied zit een verhaal en telkens weer zijn het zware uithalen naar het racisme, het fascisme en het extreem-rechtse gedachtengoed dat nu weer met Anders Behring Breivik in Noorwegen in een bloederige aanslag is uitgemond. Als we zien hoe iedereen van alle rassen en alle nationaliteiten op een evenement als Reggae Geel vreedzaam zij aan zij kan genieten, dan is de boodschap van vrede, liefde, rechtvaardigheid en gelijkheid die de reggae uitdraagt, er een die we moeten onthouden en niet alleen tijdens festivals hoog in het vaandel moeten dragen.

20:54 Gepost door Katrien Delcourt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |