17
jul

Dour Festival - Dag 2: "Mud"

Dour Festival, 2011, dag 3, 16 juliOp de derde dag van Dour Festival transformeert de wei in een waar moeras en dat op een paar uur tijd in de namiddag. Het giet bakken en de sfeer onder de festivalgangers zakt. We glijden door de modder van rechts naar links warm ingepakt door een plastic zak die door sommige sponsors worden uitgedeeld. De glimlach verdwijnt op het gezicht van de festivalgangers, het aantal lagen kleding wordt dikker en The Last Arena, de enige plek die niet door een tent bedekt wordt, loopt in een mum van tijd leeg. Nergens valt echter te ontsnappen aan de modder. We proberen ons zo goed en zo kwaad als het kan naar een van de tenten te begeven met als voornaamste doel zo vlug mogelijk ergens te schuilen. We hadden nochtans naar een heel goed optreden van Fool’s Gold kunnen luisteren die La Petite Maison Dans La Prairie in vuur en vlam zette met zijn opgewekte Afrikaanse ritmes en aanstekelijke energie en het publiek toch in een zachte staat van euforie kreeg. De Californische groep stelde er zijn eerste album voor en liet ook een aantal nieuwe nummers op het publiek los. Een afropop die gepimpt werd met een ‘sassy’ saxofoon en een sound die sterk aan Vampire Weekend deed denken. Deuntjes die serieuze oorplakkers zijn!

We belanden uiteindelijk in een Club Circuit Marquee bezaaid met gigantische plassen voor een optreden van Saul Williams die veel meer naar de rock van TV On The Radio lonkt dan naar de slam die we enkele jaren geleden van hem te horen kregen.

Daarna laveren we tussen Horace Andy die onze harten verwarmt, en een verschrikkelijk lomp optreden van IAMX. Uiteindelijk verkorten we onze avond na Suede op The Last Arena-podium, die een mooi concert geeft vol passie zonder ons evenwel volledig te overtuigen. Suede heeft ongetwijfeld ooit zijn relevantie gehad, maar lijkt nu uit een ander tijdperk te komen, ook al grijpt de nostalgie ons nog af en toe bij de keel bij het horen van hun hits.

Dour Festival, 2011, dag 3, 16 juli, Suede

Onze door en door verkilde en vochtige lijven dwingen ons vervroegd richting camping. We verlaten de wei met een zekere frustratie omdat we niet ten volle van de dag hebben kunnen genieten en al het moois dat de affiche ons vandaag te bieden had, hebben kunnen zien. Morgen wordt ongetwijfeld beter en we hebben de uitstekende Metronomy aan onze zij die Dour Festival zullen omvormen tot de English Riviera, wat voor het weer het ook mag wezen.

11:41 Gepost door Katrien Delcourt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16
jul

Dour Festival - Dag 2: "Sun, Star & Dour"

 

Dour Festival, 2011, dag 2, 15 juli, the Klaxons, Pulp, Duchess SaysOp deze tweede dag worden de festivalgangers op Dour wakker met een schitterende zon. Surrealisme op zijn Belgisch na een vochtige en kille donderdag. De temperatuur klimt en het wordt een aangename dag. Ideaal om Pulp nog eens aan het werk te zien.

Maar daarvoor komen er nog een hele rist groepen. We wandelen tussen de noten van de sympathieke Two Gallants in de Club Circuit-tent en de Franse energie van Jamaïca in de Dance Hall, twee concerten die niet echt blijven hangen. We doen ons tegoed aan een hap Syd Matters in La Petite Maison Dans La Prairie, waar we hen nog altijd even toegewijd en overtuigend aan het werk zien. Hoewel deze band beter in een concertzaal dan op een festival past, wordt het toch een aangenaam optreden. Vervolgens wandelen we wat rond en genieten van die zalige zonnestralen en het plezier dat de wei te bieden heeft: Das Pop, frisse pinten en Stupéflip, een lekkere cocktail die de festivalsfeer perfect in een glas weet samen te vatten. Op zijn dooie gemak rondkuieren, de glimlach van andere festivalgangers opvangen en terugkaatsen, van de zon genieten en zich gewoon laten gaan.

We komen weer met beide voeten op de grond met de superenergieke (misschien wat te veel van het goede…) show van The Klaxons, die er van bij de eerste noten al een serieuze lap op geven. Ze spelen hun liedjes alsof hun leven er zowaar van afhangt en met een uitgelatenheid die aandoenlijk is om te zien, zeker wanneer je zelf naar hun hits luistert en het gevoel krijgt dat het eigenlijk al een beetje passé klinkt. De fluorescerende nu-rave zal dus binnen enkele jaren zijn kleur verliezen en alleen de energie en de snelheid waarmee je je armen de lucht in steekt, zal dan nog overblijven.

We verlaten The Klaxons een beetje voor het einde van hun optreden, want vanavond hebben we een afspraak met Jarvis Cocker van Pulp, zonder twijfel een van dé meest verwachte bands  van Dour Festival 2011 voor al die jongeren die met deze cultgroep in de jaren ’90 zijn groot geworden. Pulp blijkt nog niets van zijn pluimen verloren te hebben en geeft niet alleen muzikaal maar ook visueel het beste van zichzelf. Ze starten met ‘Do You Remember The First Time?’ en rijgen vervolgens de hits aan elkaar: ‘Babies’, ‘Disco 2000’, ‘Underwear’, … Pulp bespeelt meesterlijk de nostalgie van het publiek en brengt het verleden op de meest perfecte manier terug tot leven. Jarvis houdt het spektakel op hoog niveau als dansende dandy en de show is tot op de millimeter georkestreerd. Het mist zijn doel niet maar boet wel af en toe aan menselijkheid in. Pulp verlaat ons met ‘Common People’, dat door duizenden kelen wordt gescandeerd, door het dolle heen dat de comeback van Pulp een heel mooi concert opleverde.

Dour Festival, 2011, dag 2, 15 juli, Pulp

Daarna beleven we een tweede hoogtepunt van de dag met de dolle punk van Duchess Says uit Montréal. Zij serveren math-rock met een sympathiek punksausje en vooral een danteske show die georkestreerd wordt door een zangeres die meer tijd in het publiek dan op het podium doorbrengt.

We eindigen de nacht met Rusko die in een bomvolle De Balzaal en met dubstep die soms wat sletterig is maar altijd even samenzweerderig, het geluid van de jeugd van 2011, no doubt about that!

10:47 Gepost door Katrien Delcourt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |