21
aug

The day that Pukkelpop died

Pukkelpop 2011 moest en zou hét event van de voorbije zomer worden. Met toppers als de Foo fighters, Eminem en voor t overige een best wel schitterende affiche kon het niet mislopen. En ook belangrijk: na die kwakkelzomer van de voorbije weken, zou het eindelijk mooi worden. Met uitzondering van een enkel onweertje op donderdag, maar daar waren we op voorzien. Dachten we... Dat dat onweertje een heuse ramp werd, weet intussen iedereen.

 

noah and the whale

 

En het begon nochtans schitterend. Mensen liepen vrolijk rond, genoten van het zonnetje en kloegen over de hitte. Noah and the whale en the wombats waren ronduit schitterend. En het festival moest nog beginnen. We maakten fotootjes, twitterden er vrolijk op los: "Party time!" "pff wat is het warm" en ga zo maar door. Een prima sfeertje.

pukkelpop, 2011

Toen we om half zes de weide verlieten, om even een familielid op te zoeken die honderd meter verder woont, wisten we niet dat we daardoor aan een ware ramp zouden ontsnappen. Donkere wolken en een paar druppels regen bevestigden immers wat we reeds wisten: we zouden wat regen over ons heen krijgen. "Here comes the rain" sms'ten we vrolijk.

Maar die regen werd een heuse apocalyps. Zwart zag het. Bomen zwiepten heen en weer en hagelballen kletterden naar beneden. Een heuse zondvloed die maar een kwartier duurde, maar ernstige gevolgen had. Er bestaan geen woorden om te omschrijven wat er gaande was.

De berichten van vrienden volgden elkaar snel op: "Veilig in Marquee, het regent binnen" Toen nog was ons eerste gedacht: snel onze laarzen aan en terug, voor we Miles Kane missen. Maar toen kwamen al spoedig de onheilsberichten: "chateau is ingestort", "het is hier de hel" en "alles verwoest".

Zombies waren we toen. Het drong nog niet allemaal tot ons door. Het sfeertje dat op en rond de weide hing, was beangstigend. Het beeld wat me nog lang zal nablijven: de vele schoenen die her en der verspreid lagen op de kempische steenweg. Van mensen die ze verloren hadden en gewoon blootsvoets de weide ontvlucht waren.

Toen al was duidelijk dat het festival niet meer verder kon gaan. De schade was te enorm, het dodental te hoog. En toch hoopten we dat spoedig de eerste bands weer te horen en te zien zouden zijn. Het was net alsof we de waarheid wilden verdringen. Er niet aan denken, gewoon verder doen. Er is niks gebeurd. Toch?

Pukkelpop is altijd "mijn" festival geweest. Hier heb ik de voorbije twintig jaar schitterende momenten beleefd. Nu staat Pukkelpop synoniem voor dood en onheil. Ook al komt er nog een volgende editie, het zal nooit meer hetzelfde zijn...

pukkelpop, 2011, chateau

IMG_7202.JPG

18:22 Gepost door Kris Lardenoit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.