IMG_9199.jpg

 

IMG_9216.jpg

 

IMG_9337.jpg

 

IMG_9634.jpg

 

IMG_9782.jpg

 

Copyright foto's: Stany Massart

14:45 Gepost door Jeroen Op De Beeck | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zo'n weekendje Dour levert niet alleen veel muziek op, maar ook beelden om nooit meer te vergeten. Een selectie!

 

IMG_0088.jpg

 

IMG_0129.jpg

 

IMG_0146.jpg

 

IMG_0293.jpg

 

IMG_0407.jpg

 

 

Copyright foto's: Stany Massart

14:33 Gepost door Jeroen Op De Beeck | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dour Festival, 2011, dag 3, 16 juliOp de derde dag van Dour Festival transformeert de wei in een waar moeras en dat op een paar uur tijd in de namiddag. Het giet bakken en de sfeer onder de festivalgangers zakt. We glijden door de modder van rechts naar links warm ingepakt door een plastic zak die door sommige sponsors worden uitgedeeld. De glimlach verdwijnt op het gezicht van de festivalgangers, het aantal lagen kleding wordt dikker en The Last Arena, de enige plek die niet door een tent bedekt wordt, loopt in een mum van tijd leeg. Nergens valt echter te ontsnappen aan de modder. We proberen ons zo goed en zo kwaad als het kan naar een van de tenten te begeven met als voornaamste doel zo vlug mogelijk ergens te schuilen. We hadden nochtans naar een heel goed optreden van Fool’s Gold kunnen luisteren die La Petite Maison Dans La Prairie in vuur en vlam zette met zijn opgewekte Afrikaanse ritmes en aanstekelijke energie en het publiek toch in een zachte staat van euforie kreeg. De Californische groep stelde er zijn eerste album voor en liet ook een aantal nieuwe nummers op het publiek los. Een afropop die gepimpt werd met een ‘sassy’ saxofoon en een sound die sterk aan Vampire Weekend deed denken. Deuntjes die serieuze oorplakkers zijn!

We belanden uiteindelijk in een Club Circuit Marquee bezaaid met gigantische plassen voor een optreden van Saul Williams die veel meer naar de rock van TV On The Radio lonkt dan naar de slam die we enkele jaren geleden van hem te horen kregen.

Daarna laveren we tussen Horace Andy die onze harten verwarmt, en een verschrikkelijk lomp optreden van IAMX. Uiteindelijk verkorten we onze avond na Suede op The Last Arena-podium, die een mooi concert geeft vol passie zonder ons evenwel volledig te overtuigen. Suede heeft ongetwijfeld ooit zijn relevantie gehad, maar lijkt nu uit een ander tijdperk te komen, ook al grijpt de nostalgie ons nog af en toe bij de keel bij het horen van hun hits.

Dour Festival, 2011, dag 3, 16 juli, Suede

Onze door en door verkilde en vochtige lijven dwingen ons vervroegd richting camping. We verlaten de wei met een zekere frustratie omdat we niet ten volle van de dag hebben kunnen genieten en al het moois dat de affiche ons vandaag te bieden had, hebben kunnen zien. Morgen wordt ongetwijfeld beter en we hebben de uitstekende Metronomy aan onze zij die Dour Festival zullen omvormen tot de English Riviera, wat voor het weer het ook mag wezen.

11:41 Gepost door Katrien Delcourt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

 

Dour Festival, 2011, dag 2, 15 juli, the Klaxons, Pulp, Duchess SaysOp deze tweede dag worden de festivalgangers op Dour wakker met een schitterende zon. Surrealisme op zijn Belgisch na een vochtige en kille donderdag. De temperatuur klimt en het wordt een aangename dag. Ideaal om Pulp nog eens aan het werk te zien.

Maar daarvoor komen er nog een hele rist groepen. We wandelen tussen de noten van de sympathieke Two Gallants in de Club Circuit-tent en de Franse energie van Jamaïca in de Dance Hall, twee concerten die niet echt blijven hangen. We doen ons tegoed aan een hap Syd Matters in La Petite Maison Dans La Prairie, waar we hen nog altijd even toegewijd en overtuigend aan het werk zien. Hoewel deze band beter in een concertzaal dan op een festival past, wordt het toch een aangenaam optreden. Vervolgens wandelen we wat rond en genieten van die zalige zonnestralen en het plezier dat de wei te bieden heeft: Das Pop, frisse pinten en Stupéflip, een lekkere cocktail die de festivalsfeer perfect in een glas weet samen te vatten. Op zijn dooie gemak rondkuieren, de glimlach van andere festivalgangers opvangen en terugkaatsen, van de zon genieten en zich gewoon laten gaan.

We komen weer met beide voeten op de grond met de superenergieke (misschien wat te veel van het goede…) show van The Klaxons, die er van bij de eerste noten al een serieuze lap op geven. Ze spelen hun liedjes alsof hun leven er zowaar van afhangt en met een uitgelatenheid die aandoenlijk is om te zien, zeker wanneer je zelf naar hun hits luistert en het gevoel krijgt dat het eigenlijk al een beetje passé klinkt. De fluorescerende nu-rave zal dus binnen enkele jaren zijn kleur verliezen en alleen de energie en de snelheid waarmee je je armen de lucht in steekt, zal dan nog overblijven.

We verlaten The Klaxons een beetje voor het einde van hun optreden, want vanavond hebben we een afspraak met Jarvis Cocker van Pulp, zonder twijfel een van dé meest verwachte bands  van Dour Festival 2011 voor al die jongeren die met deze cultgroep in de jaren ’90 zijn groot geworden. Pulp blijkt nog niets van zijn pluimen verloren te hebben en geeft niet alleen muzikaal maar ook visueel het beste van zichzelf. Ze starten met ‘Do You Remember The First Time?’ en rijgen vervolgens de hits aan elkaar: ‘Babies’, ‘Disco 2000’, ‘Underwear’, … Pulp bespeelt meesterlijk de nostalgie van het publiek en brengt het verleden op de meest perfecte manier terug tot leven. Jarvis houdt het spektakel op hoog niveau als dansende dandy en de show is tot op de millimeter georkestreerd. Het mist zijn doel niet maar boet wel af en toe aan menselijkheid in. Pulp verlaat ons met ‘Common People’, dat door duizenden kelen wordt gescandeerd, door het dolle heen dat de comeback van Pulp een heel mooi concert opleverde.

Dour Festival, 2011, dag 2, 15 juli, Pulp

Daarna beleven we een tweede hoogtepunt van de dag met de dolle punk van Duchess Says uit Montréal. Zij serveren math-rock met een sympathiek punksausje en vooral een danteske show die georkestreerd wordt door een zangeres die meer tijd in het publiek dan op het podium doorbrengt.

We eindigen de nacht met Rusko die in een bomvolle De Balzaal en met dubstep die soms wat sletterig is maar altijd even samenzweerderig, het geluid van de jeugd van 2011, no doubt about that!

10:47 Gepost door Katrien Delcourt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

 

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Dag 1

Dit jaar kreeg ik de kans om voor deze blog de eerste keer het grootste festival van Wallonië, nl Dour te bezoeken. Met zijn 7 podia’s en meer dan 200 acts en zijn mix van rock, elektro, metal, reggae, hiphop, ... zei ik hierop natuurlijk ja! Dus vertrok ik donderdag 14 juli, kort na de middag, gewapend met een regenjas, richting Dour, met de hoop dat zo veel mogelijk droog ging blijven dat weekend!


Rolo Tomassi

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Op het festivalterrein aangekomen, ging ik direct naar Club Circuit Marquee, waar Rolo Tomassi binnen 5 minuten van start zou gaan.  En hoe! Deze jonge band uit Sheffield zorgde voor een blitse start van het festival met hun harde mix van grindcore en punk met elektronische en metal invloeden. Zangeres Eva Spence ziet er uit als ‘the perfect girl next door’, maar vanaf het moment dat ze begint te zingen (of grunten moet ik eigenlijk zeggen) zouden er wel eens enkele burenruzies kunnen ontstaan. Nochtans heeft dit zijn charme en past het volledige bij de muziek. Ze brachten een intens en gevarieerd optreden dat zorgde voor massa’s sfeer in de tent! Het eerste optreden van vele, maar al direct hoog genoteerd in mijn persoonlijke favorieten!

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

 


Drums are for parades

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Met Rolo Tomassi was het Dour festival voor mij gestart en dat werd gevierd door de weergoden met hevige stortregens. Geen probleem. Het volgende optreden, dat van Drums Are For Parades was terug in de Club Circuit Marquee. De Gentenaren, met Piet Dierickx op drums (ex-Soulwax), Wim Reygaert (ex-Arid) en David Dumont stonden deze editie van Dour zelfs tweemaal op de affiche. Eenmaal enkel met de groep op zaterdagavond en eenmaal donderdagmiddag in de marquee met Shamans of the Deaf Country, een blazerskwartet gehuld in zwarte pijen die de songs de nodige ondersteuning gaven.

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Drums Are For Parades gaf ons een rollercoasterrit vanaf de eerste seconde. Het was instappen, veiligheidsgordel omdoen en 1 uur volledig alles geven, de bassen dansten over het publiek en die vonden het goed! Drums Are For Parades brachten in 2010 hun eerste langspeler “Master” uit, waaruit ze o.a. “The Law”, “Opium den idiot check”,... pikten voor dit optreden maar ze graaiden o.a. ook “Goatfire Queen” van hun EP “Artificial Sacrificial Darkness In The Temple Of The Damned”! Kortom een topoptreden dat beloond werd met een even luid applaus als het optreden zelf!

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

 


Intergalactic lovers

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Nog onder de indruk van Drums Are For Parades, paraderen we richting de Magic Soundsystem tent waar Intergalactic Lovers juist begonnen was aan hun set. Deze groep, die momenteel heel wat media-aandacht heeft wegens hun single “Delay”, komt heel gemoedelijk en lief over, vooral door zangeres Lara Chedraoui. Maar gaandeweg de set vordert, blijkt dat de band niet meer te bieden heeft dan allemaal zeemzoete songs die weinig verschillen van elkaar en ook niet echt blijven hangen. Een gemiste kans.

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

 


Gallows

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

 Gallows was ook één van de bands die ik ontdekt had toen ik mijn Dour-parcours samenstelde. Deze Engelsen brengen onvervalste hardcore punk die door o.a. Bad Religion als één van de beste wordt beschouwd. Maar een reden om deze band ook nog te zien was dat zanger Frank Carter, enkele dagen voor Dour aangaf dat hij de band verlaat wegens artistieke meningsverschillen. Veel mensen dachten waarschijnlijk hetzelfde want de tent was aardig volgestroomd en aanschouwde het imposante figuur van Carter. In zijn ontblote bovenlijf vol met tattoo’s en zijn rosse haarkleur leek hij wel op een nieuwe vijand van een superheld à la Spiderman. Hij stopt dan binnenkort wel bij Gallows, maar Carver gaf zich toch de volle 100 procent! Hij rende het volledige podium rond, sprong in het publiek, beval het publiek tot circle pits, … . Hij loofde zelfs een beloning van 10 euro uit aan de eerste die één van de tentpalen beklom en dan terug naar beneden zou springen, wat uiteindelijk niet al te lang duurde.

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Muzikaal was alles ook dik in orde. Zelfs al je de muziek niet echt kende, kon je niet blijven stilstaan, vuisten slingerend in de lucht. Topoptreden van een groep die ook met veel plezier op het podium stond. Als toemaatje, kwam de bloedmooie Eva Spence (brulboei van het eerder gespeelde Rolo Tomassi) het nummer ‘Black Heart Queen’ versterken van haar “geluid”. Achteraf bleek dat we nog geluk hebben gehad want dezelfde dag kondigde Gallows aan dat ze de 2 volgende optredens, de dagen erna, moeten cancellen wegens ziekte bij zanger Carver.


Gold Panda

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

On to the next! In La Petite Maison dans la Prairie raakten we nauwelijks binnen voor één van de internetsensaties van het moment. Gold Panda ontwaarde we ergens in de donkere tent achter een draaitafel. Hij bracht een mooie mix van electro en ambient, waardoor de hoofdjes in de tent gemakkelijk heen en weer schudden. Met als hoogtepunt uiteraard, zijn hit “You”!



Kyuss Lives

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Kyuss behoort net als Masters of Reality tot de grondleggers van de ‘desert rock’. Kyuss is terug herenigd (weliswaar zonder Josh Homme) maar met Nick Oliveri, John Garcia, Brant Bjork en onze landgenoot Bruno Fevery (ex-Arsenal) tot Kyuss Lives. Reünieoptredens blijven altijd gevaarlijk, je weet nooit of ze het zelfde niveau kunnen halen van vroeger, maar in dit geval blies Kyuss Lives deze theorie volledig van het podium!

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Ze begonnen met een sterke “Gardenia” en gingen op hetzelfde hoge toerental verder. “Thumb”, “One Inch Man”, “Supa Scoopa And The Mighty Scoop” en vele andere kwamen ook aan bod. Het koste het publiek geen moeite om op deze tonen spontaan mee te headbangen als weleer.

 


Cypress Hill

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Persoonlijk heb ik het niet zo voor de rapscene met hun 50cents, Eminems,enzo… . Maar Cypress Hill kan ik toch wel smaken, waarschijnlijk door het grotere gebruik van gitaar-en drumwerk en was ik dus wel benieuwd naar dit optreden. De rest van het publiek vond dit blijkbaar ook, want de wei voor de Last Arena stond bomvol, er was bijna geen doorkomen aan.

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Nochtans kregen we het typische optreden van een rapgroep te zien met de nodige stereotiepe verzoeken zoals “When I say Cypress, you say Hill” “Cypress” “Hill” of Regi-gewijs “Show me your hands!”. Het publiek ontplofte pas bij de hits “Insane in the brain” en “I wanna get high”, waarbij ze live op het podium joints stonden te roken en zelfs een ‘weed bong’ gebruikten! Alleen de heren van Cypress Hill kunnen dit doen en er mee weg komen.

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Afsluiten deden ze met een stevige versie van “Rock Superstar”, maar uiteindelijk krijgen we een voorspelbaar en niet zo memorabel optreden te zien.

 


Arsenal

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

2 weken terug sloten ze het hoofdpodium op Werchter af, deze avond mochten ze dat feestje nog eens overdoen in de Club Circuit Marquee. Arsenal heeft een stevige live-reputatie en stond altijd al garant voor een feestje met hun vele hits en deze zomer stellen ze met hun plezier hun nieuwe langspeler “Lokemo” voor.

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

Na “Saudade pt. 2”, “Mr. Doorman”, “Longee”, “Estupendo”,…  mogen we“Melvin” nu ook bij die vele swingende hits rekenen die publiek laat dansen en doet denken aan mooie zomernachten en nog veel meer. Het zangspel tussen John Roan en Leonie Gysel is een magische combinatie magische combinatie die blijft werken! Een geslaagd feestje!

Dour, Rolo Tomassi, Drums Are For Parades, Intergalactic Lovers, Gallows, Gold Panda, Kyuss Lives, Cypress Hill, Arsenal,

 


Boys Noize

Om de eerste dag af te sluiten, trok ik nog richting de Dance Hall om op de tonen van Boys Noize de nodige regendansen te doen, zodat het misschien de komende dagen NIET meer zou regenen en de zon te voorschijn zou komen. Laat ons hopen! Het zal alleszins niet aan de set van Boys Noize gelegen hebben. Hij leverde een perfect elektrofeestje voor een bomvolle tent!

16:57 Gepost door Kristof Fonteyn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Puggy is succesvolle band in het zuiden van het land. Vandaar ook dat ze redelijk hoog op de affiche werden geprogrammeerd. Voor ons waren het enkele nobele onbekenden. Het bewijst nog maar eens hoe groot de cultuurbarriere is tussen noord en zuid.

les ardentes, 2011, puggy

les ardentes, 2011, puggy

12:27 Gepost door Kris Lardenoit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De komende dagen kunnen jullie hier mijn eerste stappen op de festivalgrond van Dour volgen. Ik zal het nodige verslag brengen van de verschillende optredens en de sfeer van op het Pukkelpop van Wallonië. Maar eerst moet er natuurlijk een planning gemaakt worden. Hieronder volgt mijn Dour-parcours... !

 

Dour

Dag 1

Rolo tomassi: als opener kan dit tellen. Snedige Engelse grindcore!

Drums are for parades: tegenwoordig één van mijn favoriete groepen. Live ook nog een stuk beter en stevigere noise rock dan op plaat. Deze keer treden ze zelf samen op met Shamans Of The Deaf Country, ik ben al benieuwd!

Gallows: ook zoals Rolo Tomassi leren kennen via blogs en het internet. Snoeiharde punk rock waarbij de nummers langer duren dan 2 minuten! J

Alpha 2.1.: Belgische band die met drums, gitaar, keyboards en een micro, pop rock brengen met een ruw kantje.

Kyuss Live: het originele Kyuss is herenigd met originele leden John Garcia, Nick Oliveri en Brant Bjork. De godfathers of stoner rock!

Cypress Hill: Amerikaanse super rapgroep.

Arsenal: Arsenal heeft een nieuw album uit (Lokemo) stelt dit deze zomer uitgebreid voor op verschillende festivals. 2 weken terug sloten ze het hoofdpodium op Werchter af, dit weekend mogen ze dat feestje nog eens overdoen op Dour.

En na Arsenal duiken we de nacht in en zal we ons in het feestgedruis stortten op de dansvloer op de tonen van Proxy, Boys Noize, Tiga of d.i.m.!

 

Dag 2:

The Japanese Popstars: Geen Japanners zoals de groepsnaam zou vermoeden, maar Ieren die door middel van dj’s en een producer, een mix brengen van electro house.

Jamaica: Franse synthpop bekend van de hit “I think I like U 2”

Papa Roach: nostalgische (allezins voor mij) nu-metalgroep, die vorige week nog op RockZottegem speelden. Ik ben vooral benieuwd of de zanger, Jacoby Shaddix opnieuw het podium opkomt en het publiek groet met een “Hello, Brussels!”

Das Pop - The Qemists: ik twijfel nog tussen het spelletje (The Game :-P) van Bent & co of het drum ‘n’ bass sound van The Qemists

Ice Cube – Skindred: Hier ook twijfel tussen Ice Cube en Skindred. Ice Cube ken ik eigenlijk meer van zijn acteercarrière dan zijn muzikale. Maar de metal met rap/reggae-invloeden van Skindred kan mij ook wel bekoren. Wellicht ga ik beide eens bekijken.

The DØ: bekend van het hitje “On my shoulders” komen hun nieuwe album “Both Ways Open Jaws” voor te stellen. Franse synthpop avant la lettre!

Riva Starr: Producer/dj gekend om zijn unieke mix van folk, electro en balkan beats.

Klaxons: Moet ik Klaxons nog voorstellen? Ok, Gravity’s rainbow, It’s not over yet, Golden Skans,… voila! J

Pulp: de ‘Common people’ vieren hun reünie dit jaar op Dour!

Vitalic V Mirror Live: wil ik al enkele jaren zien met zijn V Mirror Live show, Het is er jammergenoeg nooit van gekomen, now is the time! J

De dag sluiten we opnieuw af met de nodige beats, deze keer geleverd door Jack beats (bekend van zijn Drop the Pressure remix van Project Bassline) en Claude Vonstroke.

 

Dag 3

The Selecter

The Amplifetes

Architecture in Helsinki

Pennywise – The Herbaliser

IAMX

Suede – Nosaj Thing

Booka Shade – Life of Agony

House of Pain – Erol Alkan

Aeroplane

11:23 Gepost door Kristof Fonteyn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Philippe Katerine is niet echt een man aan wie je zo maar je kinderen zou toevertrouwen. Hij ziet er dan ook fouter dan fout uit en doet er alles aan om te shockeren. De excentriekeling uit frankrijk laat zich op het podium omringen door enkele lolita's. zelf loopt hij halfnaakt rond en heeft hij een bloem in het haar, een heuse pornosnor en de weinige haren over de kale schedel gekamd... vrij wansmakelijk allemaal maar juist daardoor best grappig. Muziek is slechts bijzaak, hier telt enkel het amusement !!!

katherine, les ardentes, 2011

katherine, les ardentes, 2011

katherine, les ardentes, 2011

katherine, les ardentes, 2011

10:19 Gepost door Kris Lardenoit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |


23:11 Gepost door Kris Lardenoit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Staff Benda Belili toverde de hele tent in no time om tot een heuse dansvloer. Stilstaan was geen optie. Met hun afrikaans getinte deuntjes, hun aanstekelijk enthousiasme en vrolijkheid veroverde ze in no time onze harten. Opmerkelijk is dat de heren zelf allemaal in een rolstoel zitten.

les ardentes, 2011, Staff Benda Belili

les ardentes, 2011, Staff Benda Belili

les ardentes, 2011, Staff Benda Belili

20:27 Gepost door Kris Lardenoit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |