10
jul

Les Ardentes: vrijdag

Vrijdag vertrok ik iets later naar Les Ardentes. Het eerste wat ik zeker niet wou missen was Das Pop.

Geen palmbomen dit jaar bij Das Pop, wel enkele grote opgeblazen dobbelstenen. Bent Van Looy viel meteen op met een lichtgele broek, vrolijk hawaïhemd en een fancy zonnebril. In hun set speelden ze vooral muziek uit de nieuwe cd, maar dan wel gecombineerd met enkele oude singles zoals bijvoorbeeld 'you'. Bij 'The Game' gingen de dobbelstenen aan het dansen. De grote dobbelstenen werden in het publiek geworpen. Net het duwtje dat het publiek nodig had om enthousiast te dansen op de vrolijke Das Pop-muziek. Afsluiten deed de band met 'Never get enough'. Het was een zeer leuk optreden om de vrijdag van Les Ardentes mee te beginnen!

Na Das Pop trok ik naar HF6 voor Lucy Love. Er was niet erg veel volk in de tent, maar wauw... wat een energie had Miss Lucy. Met een set met kostuums, dansers en instrument met grafische prints die kleurden door wat blacklights trok ze meteen de aandacht. Met single 'Poison' wist ze het publiek dan toch goed mee te krijgen en die vibe liet ze niet meer los. Stevig rap door een relatief kleine vrouw. Ongeloofelijk sterk gebracht. Zeker de moeite om eens live te zien!

Toen ik na Das Pop naar achter trok begon de wei zich al mooi te vullen met mensen met piercings, tattoos, maar vooral met veel Sum 41 t-shirts. Vlak voor het optreden van Sum 41 werd 'TNT' van AC/DC gespeeld, iedereen ging uit zijn dat een leek klaar te zijn voor wat punkrock! Als het optreden van start ging zag ik al snel veel meisjes naar achter trekken om een veilig plekje te zoeken buiten de moshpits. Jeugdsentiment voor velen werd gecombineerd met nummers uit de nieuwe cd. Veel plectrums werden in het publiek gesmeten, mensen werden uit het publiek gehaald en mochten mee op het podium komen, kortom veel om de fans te plezieren. Ergens midden in hun set maakte ze wat tijd voor een beetje metal. Op aanvraag van het publiek speelden ze korten stukjes Judas Priest, Korn en Metallica. Het publiek leek zeer tevreden en dat was ik ook!

Hierna ging ik eens een kijkje nemen in de tenten die ik nog niet bezocht. In de Red Bull Elektropedia was het nog zeer rustig. Slechts enkele mensen stonden in deze lichte zaal te dansen op house muziek.

Door het Aquarium klonk eerder techno/electromuziek. Het was er donkerder en wel wat meer mensen stonden te dansen onder een hemel van opgeblazen vissen. Best wel leuk voor wie tussen de optredens op de Open Air en in de HF6 zin heeft om te dansen. Maar ikzelf ben iets meer fan van optredens, dus ik vertrok al snel want het was tijd voor Goose.

Goose ging knallend van start met 'Synrise' en 'Can't stop me now'. Alles klopte en klonk erg professioneel. Het publiek was meteen mee met de jongens van Goose en danste hevig rond. Om toch 1 minpuntje te geven, eerder dan naar de organisatie van Les Ardentes... zet Goose later in het programma of laat ze spelen in HF6 in plaats van op de Open Air. Ze hadden een fantastische lichtset bij die jammer genoeg niet helemaal tot zijn recht kwam in vol daglicht.

Bij Adrian Lux is het rustig. Is iedereen nog bij Goose of elder aan het dansen? Een beetje jammer, maar de sfeer leek er niet echt in te zitten. Zowel bij het publiek als bij Adrian Lux zelf.

Als ik terugtrok naar de Open Air stond het al mooi vol voor het podium. Na een vertraging van zo'n 20 minuten was het eindelijk zo ver... Wu-Tang Clan! Een vol podium met sterke live muziek, maar daarbuiten gebeurde er niet erg veel speciaals. Wanneer 'Reunited' door de boxen klinkt gaan alle handen in de lucht en ging iedereen wild te keer. Dit werd opgevolgd door single 'Gravel Pit'. Leuk om te zien hoe gedurend heel het optreden er constant handen in een 'W' gevormd werden, het symbool van Wu-Tang Clan. Mijn besluit bij dit optreden: het was leuk, maar weinig verrassend.

Zo... tot zover mijn verslag van vrijdag. Morgen volgen er nog enkele sfeerbeelden van Les Ardentes!

22:51 Gepost door Eline De Vos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.