09
jul

Les Ardentes: donderdag deel2

Donderdag stonden er best wel veel op het programma. In een vorig blog besprak ik al kort optredens van ondermeer Lilly Wood & The Pricks en Triggerfinger. Maar natuurlijk was er nog veel meer te zien.

Na Triggerfinger was het tijd voor These New Puritans in HF6. Het podium was mooi gevuld met zowel elektrische gitaren en drums als met klokkenspelen en blazers. Zanger Jack Barnett ging helemaal op in zijn muziek. De band, bracht een complexe mengeling van rock, electro, hip hop en dit met hier en daar een klassiek kantje. Best wel speciaal dus. Te speciaal en choatische? Dat is iets waar ik nog niet helemaal uit ben. Ik vond het zeker niet slecht, maar ik kan ook niet zeggen dat ik helemaal overdonderd ben door deze artrock band.

'Everyone is happy tonight' zo klinkt het door de boxen bij Ziggy Marley. En ik moet zeggen, iedereen leek happy. De zon was aanwezig samen met de geuren en kleuren van reggea. Zowel jong als oud, klein als groot, iedereen ging op in het reggea sfeertje en danste vrolijk in het rond. Ikzelf moest er even inkomen na al de rock en folk muziek die ik al zag, maar na één nummer kan je niet anders dan helemaal meegesleept worden. Ziggy Marley bracht veel van zijn muziek gemengd met een enkele klassieker van de grote Bob Marley zoals 'Stir it up' en 'Is this love'.

Tijd voor Cocoon in HF6 daarna. Ikzelf was niet helemaal overtuigd. Het klonk allemaal wel mooi en goed, maar ik denk dat dit genre toch niet echt mijn ding is. Cocoon is een Franse band, en dat hoor je wel best in hun Engelse teksten vind ik. Ze brachten veel muzikanten mee naar Les Ardentes, waaronder enkele strijkers. Ik was niet super enhousiast, maar het publiek blijkbaar wel. Ze zongen de liedjes mee en dansten op de folk muziek. Dat was voor Cocoon zelf natuurlijk wel super. Ik verliet het concert iets vroeger dan het einde, want ik wou toch wel een plaatsje vooraan bemachtigen bij Selah Sue.

De jonge Leuvense werd ingeleid als een echte diva. En zo zag ze er ook uit. Het hele publiek zong mee met haar singles. Fyah fyah bracht ze solo, enkel met haar gitaar. Persoonlijk vind ik haar hier toch nog het best in uitkomen. Net zoals wat ze deed toen ze net begon. Met enkele bindteksten in het Engelse en speciaal Frans weet ze het publiek helemaal mee te krijgen in haar songs. Zelf leek ze helemaal overdondert te zijn door de enhousiaste mensen in Luik. Ze gaf al snel aan dat ze volgend jaar graag wil terug komen. Dat mag ook wel, want het was een aangename set om naar te kijken en te luisteren.

Aha... tijd om te danse bij Stromae in HF6. Als ik aankwam was hij al aan zijn optreden begonnen. Een volle tent stond hevig te dansen op 'Te quiero'. Tussen zijn dansnummer sprak hij het publiek aan met bindteksten die wel een soort van speechen leken die heel het publiek meesleepte. Hij probeerde zelfs even in het Nederlands, maar vond het Frans duidelijk iets gemakkelijker. Als de eerste klanken van 'Alors on dance' door de boxen klinken zag je de mensen laaiend enthousiast worden. Stromae kon dit natuurlijk voorspellen en speelde daarom met het publiek door telkens na een kort stukje de muziek stop te zetten en er een instrument of stem aan te te voegen om uiteindelijk tot het volledige 'Alors on dance' te komen. Echt een aanrader voor wie fan is van zijn singles, want ook de andere nummer zijn heerlijk dansbaar!

Donderdag sloot Ayo de Open Air af en met stijl! Toen ze opkwam zag je meteen een sterke, mooie vrouw die veel meemaakte in haar leven. Gedurend haar optreden bloeide ze helemaal open en bracht ze met veel overtuiging haar boodschap over tot het publiek. 'Ben jezelf', 'droom', 'geloof'. Zijzelf is er van overtuigd dat iedereen een goed leven kan leiden, zolang je maar jezelf bent en in jezelf gelooft. Met haar prachtige stem bracht ze dit over zodat iedereen volgens mij na het optreden helemaal overtuigd was van wat hen te doen stond. In haar set bracht ze ook een super Michael Jackson medley met alles er op en er aan. Van 'Lets dance lets shout' naar 'beat it' naar 'wanna be starting something' tot uiteindelijk de niet te missen 'I want you back'. Hierna verliet ze even het podium, maar ze kwam terug en bracht het prachtige 'Real love'. Ik was helemaal mee met deze fantastische set.

Afsluiter van dag 1 was popster Kelis. Ze ging meteen van start met 'scream'. Heel de tent begon te daveren en iedereen danste er goed op los. Na deze single maakte ze meteen duidelijk waarom te in Les Ardentes was: 'I'm not here to entertane you, but just to pleasure myself'. Single na single gaf ze het beste van zichzelf en draaide ze sexy rond met haar kont. In de set werden hier en daar stukjes van onderandere Swedish House Mafia gemixt en LMFOA. Ik ben zelf niet zo mee in dit genre, maar ik moet zeggen dat ik hier gewoon elk lied kende omdat het zo'n grote singles waren. Na 40minuten vond Kelis het wel welletjes geweest. Ze sluit af met 'Acapella' en gaat nog even tot aan het publiek. Haar DJ gaat nog even door, maar de optredens voor donderdag zaten er bij deze op.

Dag 1 van Les Ardentes was een mooie start van het Luikse festival. Mijn persoonlijke favorieten waren: Triggerfinger, Ayo, Breads en vooral Is Tropical.

15:12 Gepost door Eline De Vos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.